Przejdź do treści
Page Loader
Czcionka: A A A
Kontrast: A A A A X

Gościniec Lubelski – spotkania muzyczne wokół tradycji i współczesności

Koncert

06 Września Środa
19:00
Sala Operowa
  • Wstęp wolny dla uczestników Kongresu

Koncert prezentujący dorobek polskiej muzyki ludowej na przykładzie wybitnych zespołów, związanych geograficznie, repertuarowo i estetycznie z województwem lubelskim. Jednym z głównych założeń – poza samą prezentacją zdobyczy muzycznych w rozmaitych aranżacjach – jest zainteresowanie słuchaczy wartościami kultury tradycyjnej, przełamywanie stereotypów i uprzedzeń poprzez poznawanie naszej tradycji i kultury muzycznej. Każdy z zaproszonych zespołów wykorzystuje w swej twórczości szerokie instrumentarium ludowe, które będzie można usłyszeć również podczas koncertu w Centrum Spotkania Kultur w Lublinie.

Folklor muzyczny Lubelszczyzny stanowi ogromne źródło inspiracji. Bogactwo tradycji z regionu lubelskiego, a także obszarów białoruskiego i ukraińskiego zaowocowało barwnym repertuarem słowno-muzycznym, w którym dominują pieśni biłgorajskie, majdaniaki tomaszowskie, ballady lub poruszające pieśni pogrzebowe śpiewane podczas kultywowanych wciąż na Lubelszczyźnie obrzędów. Folklor muzyczny regionu obecny jest nie tylko w kręgach muzyki folkowej i tradycyjnej, ale wpisuje się również w twórczość muzyczną kompozytorów współczesnych.

Koncert zatytułowany „Gościniec Lubelski” będzie składał się z trzech części, z których każda będzie poświęcona prezentacji muzyki regionu lubelskiego z innej perspektywy. Pierwsza część oscylować będzie wokół muzyki źródeł, druga – inspiracji muzyką innych kultur, natomiast trzecia – wokół muzyki tradycyjnej w przekazie muzycznym zespołów współczesnych.

ARTYŚCI:

Zespół śpiewaczy „Jarzębina” z Kocudzy Drugiej składa się z wielopokoleniowych grup: śpiewaczej i obrzędowej. Prezentuje bogaty i zróżnicowany gatunkowo repertuar pieśni obrzędowych i powszechnych pogranicza ziemi janowskiej oraz biłgorajskiej. Źródłem repertuaru zespołu jest ustna tradycja ludowa, oparta głównie na przekazach rodzinnych, a także na śpiewnikach nabożnych (kolędy, pastorałki, pieśni adwentowe, wielkopostne i wielkanocne). Pieśni i dialogi wykonywane są częściowo zachowaną kocudzką gwarą, śpiewane pełnym głosem, zwykle jednogłosowo, z zachowaniem archaicznej maniery śpiewu oraz cech lokalnego stylu: dynamiki, barwy, zdobnictwa. Podczas występów zespół często jest ubrany w regionalny strój biłgorajsko-tarnogrodzki.

„Jarzębina” jest laureatem Złotej Baszty na XLI Ogólnopolskim Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu nad Wisłą, Nagrody im. Oskara Kolberga oraz nagród na Sejmikach Wiejskich Zespołów Teatralnych w Tarnogrodzie.

Rodzinna kapela Butrynów

Rodzinna kapela kontynuująca muzyczne tradycje regionu janowsko-biłgorajskiego i Roztocza Zachodniego. Muzyka ludowa tego zakątka Polski, w którym przenikały się różnorodne tradycje (polska, ukraińska, tatarska, żydowska, wołoska) jest przez etnomuzykologów uznawana za jedną z najciekawszych kultur muzycznych w Polsce i Europie.

Kapela od lat podejmuje próby ożywienia i wprowadzenia na nowo suki biłgorajskiej do praktyki muzycznej. Sukę traktuje przede wszystkim jako instrument akompaniujący śpiewowi, stosownie do jego tradycyjnej roli.

Grane przez zespół melodie zostały zasłyszane od najznakomitszych muzykantów regionu, takich jak Bronisław Dudka ze Zdziłowic, Leon Widz z Modliborzyc, Stefan Moskal z Białej, Józef Góra z Krzemienia, a także Bronisław Bida z Gródek i Stanisław Głaz z Dzwoli. Lider kapeli, Zbigniew Butryn przez wiele lat grywał w sławnej nie tylko na okolicę, ale również i w Polsce, Kapeli Dudków ze Zdziłowic. Od 2007 roku zespół prowadzi Szkołę Suki Biłgorajskiej, w ramach której odbywają się warsztaty muzyczne, spotkania, koncerty i potańcówki.

Boygn trio to projekt muzyczny, który miał premierę w listopadzie 2016 r. podczas koncertu „Kolberg po żydowsku – spotkania z wiejską muzyką żydowską” w Muzeum Żydów Polskich POLIN. W wykonaniu Ewy Grochowskiej (skrzypce), Macieja Filipczuka (skrzypce) i Kamila Owczarka (wiolonczela) usłyszymy tradycyjne melodie taneczne z Lubelszczyzny, „odziedziczone” przez muzykantów lub zaczerpnięte przez nich z repertuaru wiejskich i małomiasteczkowych kapel żydowskich oraz utwory pochodzące z zapisów nutowych i archiwów muzycznych. Wiele z nich znanych jest w różnych wariantach melodycznych w całej Polsce, niektóre zachowują unikalny rys idiomu muzycznego Lubelszczyzny.

Kapela ze Wsi Warszawa wykonuje muzykę na klasycznych polskich instrumentach muzycznych używanych w tradycyjnej polskiej muzyce ludowej. Wykorzystuje również repliki historycznych zrekonstruowanych instrumentów jak fidel płocka oraz suka biłgorajska.

Grupa istnieje od 1997 roku. Na jej repertuar składają się awangardowe interpretacje muzyki tradycyjnej, szeroko pojętego terenu Mazowsza, ukochanej krainy Chopina. Mimo wierności tradycyjnym technikom gry i śpiewu, pełne inwencji wykonania dawnych utworów brzmią zaskakująco awangardowo i są w pełni zrozumiałe dla współczesnego odbiorcy. Choć w instrumentarium kapeli słyszymy tradycyjne instrumenty – skrzypce, cymbały, barabany - brzmią one wyjątkowo nowocześnie a muzycy nie boją się zestawiać ich choćby z dj'ami.

Siłą kapeli są koncerty, których zespół zagrał setki, głównie poza Polską... Ponad 30 krajów, 4 kontynenty. Od Osaki, Tokio i Tajpej poprzez Moskwę, Paryż, Lizbonę, Algier po Nowy Jork, Toronto, Chicago, Seattle, Los Angeles, Vancouver, Adelaide, Melbourne i New Plymouth. Teatry, kluby, festiwale, małe grupki słuchaczy i tysięczne rzesze. I tak bez przerwy na przestrzeni lat 1997 – 2017.

Kapela zdobyła wiele nagród na polskich i zagranicznych festiwalach folkowych, m.in. „Scena Otwarta” Mikołajki Folkowe 1997 oraz nagroda Orkiestry św. Mikołaja, Festiwal Polskiego Radia „Nowa tradycja” – 1998 r. – II nagroda i nagroda publiczności.

Orkiestra św. Mikołaja od lat plasuje się w czołówce polskich zespołów folkowych. Rozpoznawalną cechą kapeli jest akustyczne brzmienie i używanie manier wokalnych, m.in. białego śpiewu. W swoich aranżacjach grupa stosuje instrumenty strunowe: dutar i cymbały, smyczkowe – mazanki, skandynawską nyckelharpę i cała gamę tradycyjnych instrumentów dętych. To one w dużej mierze tworzą specyficzny i niepowtarzalny koloryt brzmienia zespołu. Jako jedna z pierwszych kapel wprowadziła do repertuaru muzykę inspirowaną słowiańskim folklorem muzycznym, przede wszystkim polskim, łemkowskim i huculskim i tym inspiracjom pozostała wierna do dziś.

Repertuar zespołu ma szczególnie rozbudowaną strukturę melodyczną. Jest to muzyka wielopłaszczyznowa – często poszczególni muzycy snują opowieści jednocześnie i wchodzą w zaskakujące interakcje muzyczne. Frazy nawiązują zarówno do muzyki tradycyjnej z różnych stron świata, jak i do muzyki współczesnej. Utwory tworzą często kolaż zlepiony z tematów piosenek, oparty na transowych, unisonowych riffach. Czasem zaś wątki instrumentalne rozbiegają się w różnych kierunkach i w bardzo samodzielny sposób wypełniają ramy aranżacji.

Cena biletów

  • Wstęp wolny dla uczestników Kongresu

Miejsce

Sala Operowa

Sala Operowa może pomieścić niemalże 1000 widzów.