Przejdź do treści
Page Loader
Czcionka: A A A
Kontrast: A A A A X

„Scena w Budowie” - Festiwal Scenografii i Kostiumów

O festiwalu

Teatr w Budowie, zwyczajowa nazwa instytucji powstającej przez 40 lat.
Dziś Centrum Spotkania Kultur, którego architektura, swoją surowością, podkreśla niekończący się proces tworzenia. To przestrzeń otwarta, pobudzająca i inspirująca do kreowania nowych aranżacji inscenizacyjnych.

Nowe wydarzenie w Centrum Spotkania Kultur „Scena w Budowie” Festiwal Scenografii i Kostiumów  odkrywać będzie paralelność pomiędzy budowaniem architektury, przestrzeni a tworzeniem spektaklu, podkreślać ważność obrazu w kreacjach scenicznych. „Scena w Budowie” otworzy przed widzem przestrzenie teatru, kulisy kreacji.

Wizualność jest dla nas bazową spektaklu, przekazywanych w nim treści. Chcemy uświadamiać, że scenografia i kostiumy nie są ozdobą i tłem do gry aktorskiej, nie powstają w oderwaniu od tekstu czy treści spektaklu. Scenograf i kostiumograf tworzą spektakl. Nasz festiwal powstaje by uhonorować i wydobyć z cienia ich pracę. Dlatego istotnym elementem „Sceny w Budowie” jest konkurs, w którym nagradzane będą najlepsze spektakle, powstałe w ostatnim czasie. W ten sposób chcemy docenić chęć eksperymentowania i podejmowania ryzyka w tworzeniu pełnych inwencji kreacji przestrzennych. Pragniemy aby „Scena w Budowie” stała się forum plastyków teatru, miejscem spotkania, wymiany myśli i doświadczeń dotyczących różnych dziedzin sztuki teatralnej.

Nad merytoryką programu Festiwalu czuwać będzie Rada Programowa, w której skład wchodzą niezwykli twórcy związani zarówno z filmem jak i z teatrem, są to: Ewa Braun, Boris Kudlička, Lech Majewski i Janusz Kapusta. Wszystkim działaniom patronować będzie Leszek Mądzik, Komisarz i pomysłodawca Festiwalu. Twórca Sceny Plastycznej KUL jest artystą niezwykle wrażliwym na obraz i potrafiącym docenić piękno i prawdę płynące z tego, co pozawerbalne i zmysłowe. Tworząc swoją wizję teatru plastycznego bardzo często odwołuje się do historii polskiego teatru, udowadniając tym samym jak charakterystyczna dla naszej tradycji teatralnej jest specyficzna wrażliwość na to co wizualne.

 

Leszek Mądzik: Scenografia bardzo często jest aktywna, odziaływująca na widza i wpływająca na to jak odbiera spektakl.  Uważam, że nadszedł w końcu odpowiedni moment, by znaleźć dla niej miejsce, a sądzę, że Centrum Spotkania Kultur to najszczęśliwsze miejsce, w którym możemy dostrzec to co się dzieje obecnie w polskiej scenografii.

Boris Kudlička: Myślę, że dla artystów zajmujących się projektowaniem przestrzeni, ten festiwal może stanowić ciekawą okazję do wymiany myśli i doświadczeń  dotyczących różnorodnych dziedzin w sztuce oraz bardzo szerokiego zakresu ich zainteresowań. Festiwal Scenografii i Kostiumów może być szczególnie interesujący dla ludzi młodych, którzy aspirują do roli bycia scenografem.

 

Prolog „Sceny w Budowie” Festiwalu Scenografii i Kostiumów

Prolog „Sceny w Budowie” Festiwalu Scenografii i Kostiumów odbędzie się 26 i 27 listopada 2016 roku w przestrzeniach Centrum Spotkania Kultur w Lublinie. W jednym miejscu spotkają się najwybitniejsi polscy twórcy teatralni, sztuk plastycznych i scenografii. Prolog stanowić będzie zestawienie prac członków Rady Programowej, swoiste podsumowanie ich twórczości. Ewa Braun, twórczyni dekoracji do m.in. „Listy Schindlera” zaprezentuje kulisy  swojej pracy przy najważniejszych produkcjach filmowych.  Janusz Kapusta przedstawi swoje kluczowe dzieło K-dron, o którym sam mów:  „przeoczony kształt między sztuką a nauką”. Boris Kudlička odsłoni swoją instalację artystyczną, która oscyluje na granicy performansu i rzeźby. Z kolei Lech Majewski zaprezentuje zbiór swoich filmów i wideoartów.

 

I edycja „Sceny w Budowie” Festiwalu Scenografii i Kostiumów

Od 20 do 23 kwietnia 2017 roku odbędzie się I edycja Festiwalu Scenografii i Kostiumów. Festiwal przybierze formę konkursową, w której nagradzane będą najlepsze spektakle, powstałe w ostatnim czasie. W ten sposób chcemy docenić najciekawsze zjawiska polskiej scenografii oraz pracę artystów, którzy za pomocą kreacji przestrzennych wydobywają to, co w danym utworze najważniejsze. Pokazywane spektakle będzie oceniało jury złożone z artystów różnych dyscyplin związanych ze sztukami wizualnymi. Na festiwalu prezentowane będą również szkoły artystyczne, wybitni scenografowie z Polski i świata, ale też debiutujący artyści.


 

Komisarz Festiwalu

madzik

Leszek Mądzik - Założyciel Sceny Plastycznej KUL, twórca jej spektakli, także autor kilkunastu scenografii w teatrach Polski, Portugalii, Francji i Niemiec, wykładowca w kilku szkołach artystycznych, profesor poznańskiej ASP, uczestnik kilkudziesięciu festiwali teatralnych na pięciu kontynentach, laureat wielu z nich - już dawno temu ukochał sobie teatr bez słów.

Jak sam twierdzi, źródłem milczenia w jego spektaklach jest głębokie przeświadczenie, iż istnieją dziedziny ludzkiej rzeczywistości, które nie poddają się słowu.

Mówiąc o nich, nieuchronnie je kaleczymy i zniekształcamy. Można jednak przekazać ich głębię i prawdę, stosując odpowiednie środki artystycznego wyrazu. Mądzik usiłuje wypowiedzieć niewypowiedzianą ludzką rzeczywistość przy pomocy światła, rytmu i nastroju. Bo to, co w nas najgłębiej i najskrzętniej ukrywane - ostateczne namiętności i stany egzystencjalne, nigdy w pełni nie docierają do świadomości i nie dają się ogarnąć rozumem.

"Miłość, wiara, świętość, przerażenie, poczucie skończoności, śmierć - oto co zaludnia przestrzeń tych spektakli" - napisał Mądzik, gdy został zmuszony do "autorskiej" wypowiedzi na temat swej twórczości. Lubelski artysta w swym "kosmicznym" teatrze ożywia i rehabilituje zagrzebane w pamięci archetypy, przywracając widzom możliwość przedracjonalnego oglądu świata.

Ulotne, kruche uniwersum jego widowisk kreują cienie i ruchy wysmakowanych form plastycznych poddanych rytmowi wyznaczonemu przez muzykę. Widz pozostaje na swym miejscu "samotny w tłumie", jest bowiem oddzielony mrokiem od innych widzów i od sceny. Swą wyobraźnią przedziera się przez inne wymiary rzeczywistości opanowane przez dobre i złe moce, dążąc do porozumienia się ze światem - tym na scenie i tym poza nim.

 


Rada Programowa:

braun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ewa Braun - Absolwentka Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Laureatka Oscara za dekorację wnętrz do filmu „Lista Schindlera” w reżyserii Stevena Spielberga. Członek przyznającej Oscary Amerykańskiej Akademii Filmowej w Los Angeles. Nagrodzona Brązowymi Lwami za film „Cudowne Dziecko” na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku. Pracowała przy realizacji około 60 filmów fabularnych i  wieloodcinkowych filmów telewizyjnych w charakterze kostiumologa, dekoratora wnętrz, scenografa. Współpracowała z wybitnymi reżyserami polskimi i zagranicznymi, takimi jak: A.Wajda, K.Kieślowski, K.Zanussi, A.Holland, W.J.Has, T.Konwicki, J.Majewski, John Irvin, Costa Gavras, Steven Spielberg, Peter Kassavitz, Volker Schlöndorff.

Od 1999 roku do chwili obecnej wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej im. Leona Schillera w Łodzi gdzie od 2003 r. prowadzi autorski program  corocznego  Warsztatu scenograficzno–kostiumowo – charakteryzatorskiego    dla studentów Wydz. Reżyserii, Operatorskiego, Aktorskiego mający na celu praktyczne przybliżenie zagadnień tworzenia wizerunku postaci.

Nauczyciel akademicki od roku 2009 do chwili obecnej  w  Akademii Sztuk Pięknych  w Warszawie na Wydziale Scenografii

W latach 2002-2005 wykładowca w Wyższej Szkole Sztuk Wizualnych i Nowych Mediów w Warszawie.

W roku 2005 zajęcia konsultacyjne w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy.

W latach 2008-2009 prowadzenie zajęć w Szkole Stylu z Elle.

Wykładała  w studium podyplomowym „Moda, Media, Marketing” w Wyższej Szkole Psychologii Społecznej w Warszawie w latach 2010-2011

Od 2010-2014  związana z VIAMODA (polsko-włoska Szkoła Designu i Managementu) na studiach podyplomowych Akademii im. Leona Koźmińskiego i Collegium Civitas w Warszawie prowadząc  zajęcia dydaktyczne z historii designu, mody i ubioru.

2014 Odznaczenie Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"

2014 Odznaczenie Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za "wybitne zasługi dla polskiej kultury, za osiągnięcia w pracy artystycznej i twórczej oraz działalności społecznej"

Kilkakrotnie była członkiem jury m.in.: Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, Festiwalu „Dwa Teatry” w Sopocie, Tarnowskiej Nagrody Filmowej, Festiwalu Scenografów i Kostiumografów Vizu-Art. Rzeszów, Oskarów Mody, „Doskonałości Mody” Twojego Stylu.

 Należy do Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Stowarzyszenia Filmowców Polskich, Polskiej Akademii Filmowej.

 

kapusta

Janusz Kapusta urodził się w Zalesiu w 1951 roku. 

Po ukończeniu Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu, a następnie Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (dyplom w 1977 r.) wstąpił na Wydział Filozofii Akademii 

Teologii Katolickiej w Warszawie. 

Jego twórczość obejmuje zarówno grafikę, plakat, rysunek prasowy, opracowania graficzne, ilustracje książkową, jak i scenografię teatralną, rzeźbę oraz malarstwo. Jest laureatem ponad 40 krajowych i zagranicznych nagród artystycznych. W 1981 roku Janusz Kapusta zamieszkał w Nowym Jorku. Od tego czasu jego prace ukazują się m. in. w „The New York Times”, „The Wall Street Journal”, „The Washington Post”, „Graphis”, „Print”, „Nature”.

Prace artysty znajdują się w zbiorach wielu muzeów i galerii na świecie m. in. Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Museum of Modern Art w San Francisco, IBM Collection, Muzeum Sztuki w Łodzi. Janusz Kapusta miał wiele wystaw indywidualnych i brał udział w wielu wystawach zbiorowych. Jest autorem bibliofilskiego wydania “Zniewolonego umysłu” Czesława Milosza (The Limited Edition Club, Nowy Jork 1983).

W 1985 roku odkrył nowa figurę geometryczną - jedenastościenną bryłę, której nadał nazwę K-dron. Dwa lata później otrzymał na nią patent amerykański, a potem w kilkunastu państwach na świecie. Kapusta wykorzystuje K-dron jako podstawowy moduł w swojej twórczości artystycznej i prezentował na wielu wystawach w USA, Polsce, Włoszech, Francji, Czechach, Słowacji, Chorwacji, Rosji, Holandii, Japonii.

W latach 1991-92 Kapusta był współzałożycielem i dyrektorem artystycznym miesięcznika “OKay America”. Zaprojektował też magazyn psychologiczny “Charaktery”.

W 1995 roku zaproszony przez reżysera Lecha Majewskiego zaprojektował w Heilbronn (Niemcy) scenografię i kostiumy do opery Roberta Wilsona “Czarny Jeździec” a w Warszawie, w Teatrze Wielkim, scenografię do “Carmen” Georga Bizeta. W 1998 roku, również w Heilbronn, opracował scenografię do “Snu nocy letniej” Szekspira.

Janusz Kapusta opublikował 4 książki: “Almost Everybody “- (1984) wydaną przez Wiliam Morrow w Nowym Jorku, “Kapusta w New York Times” przez Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe i Ars Polonę, “K-dron, opatentowana nieskończoność” przez Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne (1995) oraz “Plus, Minus, Podręcznik do myślenia” wydaną w 2014 przez Zysk i S-ka.

W 1998 roku Janusz Kapusta w Teatrze Aktora i Lalki Ateneum w Katowicach odbyła się premiera sztuki dla dzieci “Planeta K-dron, czyli tajemnica przerwanej podróży”. Kapusta byl w niej autorem, scenografem i reżyserem.

W 2000 roku artysta odkrył nowe nieznane wcześniej zasady złotego podziału i prezentował je na matematycznych konferencjach na amerykańskich i polskich uniwersytetach. Jego artykuły ukazały się w matematycznych periodykach Stanów Zjednoczonych i Japonii.

W maju 2004 Kapusta zdobył Grand Prix na międzynarodowym konkursie w Ankarze upamiętniającym 80. rocznicę Republiki Tureckiej. W 2005 roku w Sintrze (Portugalia) za rysunek opublikowany w “Rzeczpospolitej” Kapusta zdobył pierwszą nagrodę za najlepszy rysunek prasowy opublikowany na świecie w poprzednim roku i również pierwszą nagrodę na międzynarodowym biennale rysunku prasowego w Teheranie (Iran). 

W latach 2004 -2007 Kapusta jako visiting professor współpracował z Wyższą Szkołą Sztuk Wizualnych i Nowych Mediów w Warszawie. 

W styczniu 2007 roku Janusz Kapusta został wybrany przez londyńskie pismo “Nature” do zilustrowania serii 14-tu artykułów o najważniejszych odkryciach naukowych na świecie.

We wrześniu 2009 w Kole został odsłonięty pierwszy na świecie pomnik K-dronu.

Od 1995 do chwili obecnej jego prace ukazują się regularnie w “Rzeczpospolitej” . W “Plusie, minusie” jest autorem cotygodniowej rubryki “Pion, poziom”.

Największa Agencja Ilustracyjna na świecie “Images” prezentuje ponad sześćset prac Kapusty. 

W listopadzie 2010 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Janusz Kapusta uzyskał stopień doktora. 

W 2012 roku Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Bogdan Zdrojewski i Galeria El zamówiła u Kapusty rzeźbę dla historycznej kolekcji miejskiej w Elblągu.

W grudniu 2014 roku Janusz Kapusta razem z Wojtkiem Gorczyńskim i Andrzejem Pawlikiem wygrał międzynarodowy konkurs w Ottawie, Kanada, na pomnik poświęcony ofiarom komunizmu.

Kapusta jest dyrektorem artystycznym The Chopin Society of New York i honorowym członkiem Polish American Business Club. Jest założycielem i prezydentem K-dron Universe, Inc.

 

kudlicka

Boris Kudlicka - Absolwent Katedry Projektowania Scenografii i Kostiumu Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie (1996). Naukę kontynuował na Akademii Sztuk Pięknych w holenderskim Groningen. W 1995 roku jako asystent Andrzeja Kreutz Majewskiego rozpoczął współpracę z Teatrem Wielkim - Operą Narodową. Od 1996 roku samodzielnie tworzy scenografie przede wszystkim do spektakli operowych. Współpracuje z czołowymi europejskimi reżyserami. Od 1999 roku wspólnie z Mariuszem Trelińskim zrealizował kilkanaście spektakli operowych: Madame Butterfly, Króla Rogera, Otella, Don Giovanniego, Oniegina, Damę pikową, Andreę Chénier, La Bohème, Orfeusza i Eurydykę, Borysa Godunowa, Jolantę, Zamek Sinobrodego, Aleka, Traviatę, Turandot, Latającego Holendra, Salome i Powder Her Face – głównie dla Teatru Wielkiego - Opery Narodowej w Warszawie, a także dla innych czołowych scen operowych na świecie (m.in. w Nowym Jorku, Frankfurcie, Berlinie, Tokio, Sankt Petersburgu, Waszyngtonie, Los Angeles, Tel Awiwie, Bratysławie, Pradze, Brukseli i Walencji). Spektakle te prezentowane były także podczas festiwali operowych w Edynburgu, Hongkongu i Tokio.

Z reżyserem Dalem Duisingiem współpracował przy realizacjach: Podróży do Reims Rossiniego, Gwałtu na Lukrecji Brittena i Opowieści Hoffmanna Offenbacha (Opera we Frankfurcie), Medei Cherubiniego i Pasji św. Jana (Reiseopera w Enschede), Jasia i Małgosi Humperdincka (Berno) oraz L’étoile Chabriera (Staatsoper Berlin). Spektaklem Śmierć w Wenecji rozpoczęła się jego współpraca z Keithem Warnerem, której efektem były produkcje: Króla Leara Ariberta Reimanna i Burzy Thomasa Adésa (Frankfurt), Simona Boccanegry Verdiego (Strasburg), Wesela Figara Mozarta, Diabłów z Loudun Krzysztofa Pendereckiego (Teatr Wielki - Opera Narodowa w Warszawie). Na początku 2011 roku stworzył scenografię do Złotej pagody Mishimy dla Kanagawa Arts Center w Jokohamie.

Zainteresowania zawodowe Borisa Kudlički nie ograniczają się tylko do opery. Projektuje również dekoracje filmowe, teatralne i koncertowe. Wspólnie z Andrzejem Kreutz Majewskim stworzyli polski pawilon na Expo 2000 w Hanowerze oraz wnętrze polskiego pawilonu na Expo 2010 w Szanghaju (we współpracy z pracownią architektoniczną WWAA). Ważne miejsce w jego twórczości zajmuje również działalność wystawiennicza.

Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień. W 2005 roku Instytut Teatralny przyznał mu nagrodę za scenografię do przedstawienia Ryszard II w Teatrze Narodowym. W 2006 roku został odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Brązowym, a w 2015 roku Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Dwukrotnie uhonorowano go słowacką nagrodą teatralną Dosky. Na Praskim Quadriennale 2007 zdobył Złoty Medal, a rok później został mianowany generalnym komisarzem Praskiego Quadriennale 2011. W latach 2011-2013 był wykładowcą na Wydziale Scenografii Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

 

majewski

Lech Majewski - Malarz, poeta, prozaik, reżyser. Urodzony w Katowicach, od 1981 pracuje przede wszystkim za granicą. Studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych. Absolwent Wydziału Reżyserii PWSFTViT w Łodzi. Jego filmy, m. in.: : „Rycerz”, „Wojaczek”, „Angelus”, „Ogród rozkoszy ziemskich”, „Młyn i Krzyż” oraz „Onirica” prezentowane były na festiwalach filmowych m.in. w Cannes, Wenecji, Berlinie, Toronto, Rzymie, Nowym Jorku, Rio de Janeiro, Londynie, Barcelonie, Jeruzalem i Montrealu, zdobywając wiele nagród.

Jego wideoarty, fotografie i rzeźby pokazywało wiele muzeów i galerii świata. W 2006 roku nowojorskie Museum of Modern Art uhonorowało jego twórczość organizacją indywidualnej retrospektywy, a rok później instalacja „KrewPoety” stała się częścią 52. Biennale w Wenecji. Kolejny cykl wideoartów p.t. „Bruegel Suite” był wystawiany w Luwrze, Tel Aviv Museum of Art, National Gallery w Londynie, Prado w Madrycie, w Muzeum Narodowym w Krakowie oraz na 54. weneckim Biennale.

Więcej informacji na stronie: www.lechmajewski.art.pl


Fotografie w galerii: Dorota Bielak